Arabayla Arnavutluk Rivierası: dört günde Vlorë'den Ksamil'e

2026'da oraya nasıl gidilir

Geleneksel olarak iki giriş yolu vardı: Tiran'a uçup üç dört saat güneye sürmek ya da Korfu'ya uçup Sarandë'ye feribotla geçmek; bu, tekneye göre yarım saat ile 70 dakika arasında sürüyor ve seni kıyının güney ucuna indiriyor.

Üçüncü seçenek yeni. Vlora Uluslararası Havalimanı Riviera'nın kuzey ucunda, 3,2 km'lik bir pistle duruyor ve 2026 yazında ticari uçuşlara açılacağı duyuruldu — Chair Airlines 26 Haziran'dan itibaren Zürih'ten Vlora'ya uçacağını söyledi. Yerel basın daha şüpheci, çünkü açılış tarihi inşaat boyunca birkaç kez ertelendi.

Kiralık araba neredeyse şart. Kıyıya furgon minibüsleri ve yaz otobüsleri geliyor ama plajlara değil kasabalar arasında çalışıyorlar ve bu rotadaki iyi durakların yarısı kasaba değil.

Birinci gün: Vlorë, sonra Llogara'nın üstünden

Vlorë, uzun bir sahil yürüyüş yolu olan, Arnavutluk'un 1912'de bağımsızlığını ilan ettiği ve yolun başladığı, çalışan bir şehir. Öğle yemeğini ye, Bağımsızlık Anıtı'nı gör ve yola çık.

Şehrin güneyinde yol Llogara Geçidi'ne tırmanmaya başlıyor — keskin virajlarla bin metrenin biraz üstüne çıkıyor ve inişte İyon Denizi altında beliriyor. Ülkedeki tek en güzel yirmi dakikalık sürüş bu.

Artık geçidin altından bir tünel geçiyor; daha hızlı ve daha sıkıcı. Hava kötü değilse tepeden eski yolu kullan. Zirvede bir millî park, kuzu çeviren birkaç restoran ve hava uygunsa sırttan atlayan yamaç paraşütçüleri var.

Geceyi inişin dibindeki Dhërmi'de ya da Drymades'te geçir.

İkinci gün: Dhërmi, Gjipe ve Himarë

Dhërmi'de uzun çakıl plaj ve barların çoğu var; on dakika kuzeydeki Drymades'te çamlar suya kadar iniyor ve orası daha sakin. Ana yolun diğer tarafında, tepede kalan eski Dhërmi köyü, 12. yüzyıldan kiliseleri ve ziyaretçilerin onda biriyle taştan bir yerleşim.

Zahmete değen yer Gjipe: bir kanyonun ağzındaki plaj; bozuk bir yolla ve sonra yirmi dakikalık bir inişle ya da Dhërmi'den tekneyle ulaşılıyor. Arkasındaki kanyon, kuru havada bir kilometre kadar yürünebiliyor.

Geceyi geçirmek için Himarë'ye devam et. Kasabada düzgün bir liman, üstünde kaleli bir eski köy ve bu kıyı şeridinin en çok yüzülebilen plajı Livadhi var.

Üçüncü gün: Porto Palermo'dan Borsh'a

Himarë'nin güneyinde yol uçuruma oyulmuş ve her viraj bir fotoğraf. Porto Palermo'da bir koyda, denize uzanan kara dilinin üstünde üçgen bir kale var — Tepedelenli Ali Paşa ile anılıyor, sonradan bir Soğuk Savaş denizaltı üssü olmuş ve tüneli kayada hâlâ görünüyor.

Borsh, Arnavutluk'un en uzun plajı olduğunu iddia ediyor; birkaç kilometre uzunluğunda ve arkasında ülkenin en büyük zeytinliklerinden biri var.

Günü, kıyının en büyük ve en kalabalık kasabası olan, boğazın karşısında Korfu'ya bakan ve rotadaki en iyi deniz ürünlerini yediğin Sarandë'de bitir.

Dördüncü gün: Butrint, Mavi Göz, Ksamil

Sarandë'nin 18 km güneyindeki Butrint bir UNESCO Dünya Mirası ve bir lagünün içinde eksiksiz bir Yunan ve Roma şehri: bir tiyatro, mozaikli bir vaftizhane, tepede bir Venedik kalesi ve hâlâ zincirle çalışan küçük bir araba vapuru. Erken git; ondan önce sakin, on birden sonra sıcak.

İkisinin arasındaki Ksamil meşhur olanı — beyaz kum, turkuaz su, yüzerek ya da yürüyerek gidebileceğin küçük adalar. Temmuz ve ağustosta tamamen dolu ve plajın büyük kısmı parayla şezlong. Haziranda ve eylülde kartpostaldaki resmin ta kendisi.

İç kesimde, Sarandë'den yarım saat uzaktaki Mavi Göz (Syri i Kaltër), kimsenin dibine ulaşamadığı koyu mavi bir huniden yukarı su iten bir karst kaynağı. Yüzmek resmen yasak; insanlar yine de kısa süreliğine yüzüyor, çünkü su yaklaşık 10°C.

Beşinci bir günün varsa iç kesime, Gjirokastër'e dön — bir kalenin altında yamaca dizilmiş taş çatılı evlerden oluşan bir UNESCO Osmanlı kasabası ve güneydeki en iyi iç kesim durağı.

Sürüş notları

SH8 baştan sona asfalt ve çoğunlukla iyi durumda ama bir dağ yolu: keskin virajlar, yer yer bariyersiz kenarlar ve alışık olduğundan daha iyimser sollayan sürücüler. İlk kez geceleyin sürme.

Düz kesimlerde benzinlik sık, geçitte kıt. Vlorë'de doldur, Himarë'de bir daha doldur.

Popüler plajlarda park, genelde boynunda kartla dolaşan bir yerliye birkaç yüz lek. Bu normal, dolandırıcılık değil.

Para, mevsimler ve ne zaman gelinmemeli

Arnavutluk lek kullanıyor. Turistik bölgelerde euro kabul ediliyor ama kur her zaman kabul edenin lehine, o yüzden yapabildiğin yerde lekle öde. ATM'ler işlem başına ücret alıyor, o yüzden seferinde daha çok çek. Oteller ve büyük restoranlar kart kabul ediyor; plaj barları ve küçük pansiyonlar nakit.

Ağustos hata. Diaspora eve dönüyor, Arnavutlar tatile çıkıyor, plajlar dolarken fiyatlar kabaca ikiye katlanıyor. Haziran ve eylül aynı hava ama insanların yarısı kadarıyla ve deniz en sıcak hâline eylülde ulaşıyor.