Të shohësh Shtetet e Bashkuara pa makinë

Qytetet që funksionojnë vërtet

Këto janë ato ku marrja e një makine me qira është më keq se të mos e marrësh:

• Nju Jorku. Metroja punon gjithë natën, me 3 $ fiks për udhëtim dhe një kufi javor, ndërsa parkimi është ndëshkim. Askush me mend nuk vozit këtu.
• Çikago. „L“-ja i arrin të dy aeroportet dhe pjesën më të madhe të asaj që do, ndërsa qyteti ecet bukur përgjatë liqenit.
• Bostoni. I vogël, i vjetër, dhe T-ja e mbulon. Qyteti më i mirë amerikan për të ecur.
• Uashingtoni. Metroja është e pastër dhe e plotë, ndërsa muzetë janë falas dhe të grumbulluar bashkë.
• San Francisko. Kodrinor, kompakt, me BART-in për në aeroport dhe Muni-n kudo tjetër.
• Filadelfia, Seattle, Portland. Të gjitha krejt të përballueshme pa makinë për pak ditë.

Dukshëm jashtë asaj liste: Los Anxhelosi, Hjustoni, Atlanta, Feniksi, Miami, Dallasi, Neshvilli. Metroja e LA-së është përmirësuar shumë dhe prapë nuk e bën të këndshme një javë pa makinë.

Hekurudha që funksionon

Hekurudha amerikane e udhëtarëve janë dy gjëra të ndryshme me të njëjtin emër.

Korridori Verilindor është hekurudhë e vërtetë. Boston–Nju Jork–Filadelfia–Baltimor–Uashington punon gjithë ditën; Acela është e shpejta, Northeast Regional është më e lira dhe mezi më e ngadaltë. Nga Nju Jorku në Uashington janë rreth tri orë, qendër më qendër, dhe e mund fluturimin sapo t’i llogaritësh aeroportet.

Brightline në Florida është tjetra vërtet e dobishme: Miami–Fort Lauderdale–West Palm Beach–Orlando, e ndërtuar posaçërisht, moderne, dhe rreth tri orë e gjysmë fund e krye. Është e vetmja hekurudhë ndërqytetëse private në vend dhe i vetmi vend jashtë verilindjes ku treni është zgjedhja e qartë.

Gjithçka tjetër është kroçierë. Linjat e gjata të Amtrak-ut janë të mrekullueshme dhe nuk janë transport:

Merre njërën sepse do dy ditë Rocky Mountains ose Cascades përmes një dritareje, me kabinë gjumi dhe vagon restoranti. Mos e merr sepse duhet të jesh në Denver të enjten: për një pjesë të madhe të rrugës kanë një binar të vetëm pas trenave të mallrave, dhe vonesat prej disa orësh janë normale.

Autobusët, dhe pjesa që nuk e përmend askush

Greyhound, FlixBus, Megabus dhe operatorët rajonalë e mbulojnë vendin shumë më mirë se trenat, kushtojnë pak, dhe janë krejt në rregull mes qytetesh disa orë larg njëri-tjetrit. Lagjet rreth stacioneve shpesh janë pjesa më pak tërheqëse e një qyteti, dhe mbërritjet vonë natën ia vlen t’i shmangësh.

Mes bregdeteve, fluturimi është i lirë — shpesh më lirë se treni dhe gjithmonë më shpejt. Southwest, JetBlue, Alaska dhe kompanitë e mëdha kanë rrjete të dendura të brendshme, dhe një fluturim i brendshëm vetëm vajtje, i rezervuar disa javë përpara, shpesh është nën 100 $.

Ku do të të duhet të marrësh me qira

Parqet kombëtare. Pothuajse të gjitha. Nuk ka si t’i shmangesh kësaj: rrethi i Jutës dhe i Arizonës, Yellowstone, Smokies dhe Glacier duan automjet, po ashtu edhe pjesa më e madhe e New England-it jashtë Bostonit, Pacific Coast Highway, dhe kudo që përshkruhet si „vend vere“.

Modeli i arsyeshëm për një udhëtim të parë është i përzier: fluturo ose merr trenin mes qyteteve, dhe merr makinë me qira vetëm për ditët kur të duhet. Katër ditë me qira në Las Vegas kushtojnë një pjesë të vogël të dy javëve me qira dhe parkimit në Manhattan.

Shënime praktike

Aplikacionet e udhëtimeve janë kudo dhe janë zgjedhja e parë për distanca të shkurtra në qytetet pa transport të mirë. Në Nju Jork, Çikago, Boston, Uashington dhe San Francisko, prek një kartë pa kontakt te porta — asnjëri prej këtyre qyteteve nuk ka më nevojë për abonim vizitorësh.

Biletat ndërqytetëse janë më të lira kur rezervohen përpara: çmimet e Amtrak-ut lëvizin si tarifat ajrore, ndërsa Brightline bën zbritje jashtë orëve të pikut.